Ik wil bij de brandweer

"De adrenaline die door je lijf stroomt als je pieper af gaat!" dat is voor Antoinette van Leusden het leukste van vrijwilliger zijn bij de brandweer, waar zij zich tien jaar geleden voor aanmeldde.`En dat je samen met anderen problemen aanpakt, dat je echt iets kunt betekenen, dat geeft een goed gevoel. "We zijn een soort grote familie", vult Bianca den Hartog, werkzaam bij de VRU en vrijwilliger bij de brandweer, aan. De brandweer heeft nieuwe vrijwilligers nodig. "'s Avonds kunnen we nog wel wat mensen gebruiken voor post Oost. Deze post rukt alleen 's avonds en in het weekend uit. Maar op de dag kunnen we ook nog wel wat mensen gebruiken voor het brandweerhuis, onze hoofdpost. Het meest ideale zou natuurlijk zijn dat we mensen vinden die in de buurt van post Oost wonen en in de buurt van het brandweerhuis werken. Dan zouden ze 's Avonds, 's nachts en in het weekend kunnen uitrukken voor Oost en als ze op de dag bij alarm van hun werk weg mogen voor de hoofdpost. Maar natuurlijk is elke aanmelding van harte welkom". Aldus Paul van Oostrum, de postcommandant van post Oost.  

Alles laten vallen

Als er overdag een melding is, worden alle vrijwilligers opgeroepen. Voor `s avonds en `s nachts wordt afhankelijk van de melding alleen personeel voor het Brandweerhuis of Oost opgeroepen. Dat betekent dat je op het moment van een melding in principe alles moet kunnen laten vallen. Antoinette: "Als je net staat te koken moet je direct het fornuis uitdoen en op de fiets of in de auto springen. Maar het kan ook onder werktijd zijn. Het is daarom belangrijk dat je gezin en je baas erachter staan dat je vrijwilliger bent". "Als een auto vol is (er zijn zes plekken) dan rijdt die meteen weg. Het komt dus voor dat je`te laat` bent om mee te gaan. Maar dat is natuurlijk absoluut geen reden om niet te gaan", vertelt Bianca. "Als je kunt, dan ga je. Het belangrijkste is dat de auto zo snel mogelijk vol zit, en jij kunt net het verschil maken".

Opleiding

De meldingen die binnenkomen zijn niet alleen van branden."We rukken ook uit bij storm, vastzittende liften, auto-ongelukken en een kat in een boom", aldus Antoinette. "Je hebt niet altijd alleen positieve spanning, er is ook angst voor wat je aan zult treffen. Je moet een knop om kunnen zetten.

Doen wat je op dat moment moet doen. Daarna ga je er pas over nadenken. We komen altijd samen terug en praten nog even na. Bij erge situaties, die gelukkig niet vaak voorkomen, is er een nazorgtraject. Maar het helpt dat je weet dat je een beetje hebt kunnen helpen". Dat is ook wat Bianca zichzelf altijd voorhoudt als ze in de wagen zit:"Ik kan op dat moment niks meer aan het gebeurde veranderen, maar ik kan wel zorgen dat het niet erger wordt". Om goed te kunnen reageren is een opleiding noodzakelijk. Antoinette:"Vrijwilliger zijn is echt superleuk, maar je moet wel flink wat tijd investeren. Je bent zo bijna 2 jaar bezig met alle opleidingen. Daarna moet je die kennis en ervaring ook bijhouden". Dat gebeurt onder andere met de wekelijkse oefening."Daarin oefenen we allerlei situaties, van praktisch tot informatief".

In Houten is een relatief hoog percentage vrouwen bij de vrijwilligers actief, die allemaal hun mannetje staan. De vrouwen worden zonder meer geaccepteerd in het korps. Bianca en Antoinette hebben er dan ook absoluut geen spijt van dat ze vrijwilliger zijn geworden."Sterker nog", zegt Antoinette "ik had het al jaren eerder moeten doen"!

Ik wil bij de brandweer!

Heb je interesse om bij de brandweer te komen werken? Vul dit formulier in of neem contact op met een van de postcommandanten:

Paul van Oostrum: Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spambots. JavaScript moet zijn geactiveerd om het te bekijken.

Gijs Salemans: Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spambots. JavaScript moet zijn geactiveerd om het te bekijken.